Legg - Calve - Perthes Hastalığı

Giriş: Legg-Calve-Perthes Hastalığı Nedir?

 

Legg-Calve-Perthes Hastalığı (LCPH), çocukluk çağında kalça ekleminin yuvarlak başını oluşturan uyluk kemiği (femur) başında ortaya çıkan, kendi kendini sınırlayan bir durumdur. Hastalık, bu kemik başını besleyen damarlarda geçici bir tıkanıklık meydana gelmesi ve buna bağlı olarak kemik dokusunun kanlanamaması sonucu oluşur.

Kan akışının bozulması, kemik dokusunun geçici olarak çürümesine (aseptik nekroz) yol açar. Bu durum, kemiğin yumuşamasına ve basınca karşı dayanıksız hale gelmesine neden olur. Vücut, bir süre sonra kan akışını yeniden sağlar ve hasar gören kemik dokusunu yavaşça yeniden yapılandırır. LCPH, bu nekroz (çürüme), fragmentasyon (parçalanma), yeniden kemikleşme ve iyileşme aşamalarından oluşan döngüsel bir süreçtir.

Kimleri Etkiler ve Nedenleri Nelerdir?

• Yaş Grubu: En sık 4 ila 10 yaş arasındaki çocuklarda görülür.

• Cinsiyet: Erkek çocuklarda kız çocuklarına göre yaklaşık dört kat daha fazladır.

• Tek Taraflı Görülme: Vakaların büyük çoğunluğu (%85-90), sadece tek kalçayı etkiler.

• Nedeni: Hastalığın kesin nedeni tam olarak bilinmemektedir. Ancak risk faktörleri arasında genetik yatkınlık, ikinci el sigara dumanına maruziyet, düşük doğum ağırlığı ve geçici kan pıhtılaşma sorunları sayılabilir. Önemli olan, hastalığın çocuğun düşmesi veya bir travma sonucu oluşmadığıdır.

​

Belirtiler ve Tanı

Hastalık sinsi başlar ve belirtiler genellikle hafiftir. Aileler genellikle şu şikayetlerle doktora başvurur:

1. Aksama (Topallama): Çocuğun özellikle uzun süre ayakta kaldıktan veya aktif olduktan sonra hafifçe aksaması en sık görülen belirtidir.

2. Ağrı: Ağrı genellikle kalça ekleminde başlar, ancak sıklıkla uyluk veya diz bölgesine yayılır. Diz ağrısı, kalça sorununun tek belirtisi olabilir.

3. Hareket Kısıtlılığı: Etkilenen kalçada özellikle içe rotasyon (içe çevirme) hareketinde azalma görülür. Çocuğun ayakkabısını giymekte zorlanması, bu kısıtlılığın bir işareti olabilir.

4. ​

Tanı Yöntemleri

Tanı, genellikle bir Ortopedi uzmanının dikkatli fizik muayenesi ve görüntüleme testleri ile konur:

• Röntgen (X-ray): Başlangıçta normal olabilir, ancak birkaç hafta sonra kemikteki değişiklikler (parçalanma, düzleşme) görülmeye başlar.

• Manyetik Rezonans (MR) veya Kemik Sintigrafisi: Hastalığın erken evrelerinde, röntgende görünmeyen kanlanma eksikliğini tespit etmek için kullanılabilir.

​

Tedavi Amaçları ve Yöntemleri

LCPH'nin amacı, uyluk kemiği başı yumuşak ve şekil değiştirme riski altındayken, onu kalça yuvasında (asetabulum) yuvarlak bir şekilde muhafaza etmek (containment) ve yeniden şekillenmeye rehberlik etmektir. Kemik başı ne kadar yuvarlak kalırsa, ileride oluşacak kireçlenme (osteoartrit) riski o kadar azalır.

Tedavi, hastalığın aşamasına, çocuğun yaşına (yaş ne kadar küçükse prognoz o kadar iyidir) ve tutulumun şiddetine göre değişir:

1. Gözlem ve Destekleyici Tedavi (Hafif Vakalar)

• Dinlenme: Aktif alevlenme dönemlerinde ağrıyı azaltmak ve kemik başı üzerindeki baskıyı hafifletmek için aktivite kısıtlaması gerekebilir.

• Fizik Tedavi: Kalça hareket açıklığını korumak ve kas gücünü desteklemek için düzenli egzersizler hayati önem taşır.

• Ağrı Yönetimi: İbuprofen, naproksen gibi antiinflamatuar ilaçlar kullanılabilir.

2. Cerrahi Olmayan Tedaviler (Orta Şiddetli Vakalar)

• Ateller ve Aletler: Geçmişte yaygın kullanılan ateller (abduksiyon atelleri), kemik başını yuvada tutmak amacıyla bacakları açık pozisyonda tutmaya yarar. Ancak günümüzde kullanımı azalmaktadır.

3. Cerrahi Tedavi (Şiddetli Vakalar)

• Osteotomi (Kemik Kesme ve Düzeltme): Kemik başının büyük bir kısmı tutulmuşsa veya yuva içinde tutulamıyorsa (containment sağlanamıyorsa), cerrahi müdahale düşünülebilir. Bu ameliyat, genellikle uyluk kemiği (femur) veya kalça yuvası (pelvis) kemiğini kesip açısını değiştirerek, kemik başının daha iyi bir şekilde yuva içine girmesini ve korunmasını sağlar.

​

Ailelere Önemli Not

Perthes hastalığı uzun bir süreçtir (genellikle 2 ila 4 yıl sürer). Tedavinin başarısı, çocuğun yaşına (küçük yaşta başlaması avantajdır), hastalığın şiddetine ve ebeveynlerin tedaviye olan bağlılığına bağlıdır. Düzenli ortopedi kontrolleri, röntgenlerle hastalığın ilerleyişinin izlenmesi ve eklem hareket açıklığının korunması, uzun vadeli başarı için en önemli adımlardır. Erken tanı ve doğru yönetimle çocukların çoğu, kalıcı ciddi kısıtlılıklar olmadan iyileşir ve aktif yaşamlarına dönerler.